Σάββατο, 26 Μαΐου, 2018 - 08:16

Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις

Καθημερινά ξυπνάμε πλέον με αγωνίες, με σκέψεις, με ανησυχίες. Δεν θέλω να γκρινιάζω άλλο. Έχουμε ένα σωρό στραβά σε αυτό τον τόπο, πολλά προβλήματα. Όμως…
«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις»
Οδυσσέας Ελύτης

Τουλάχιστον τώρα το καλοκαίρι, μέσα στον συρφετό των φόρων και της ανασφάλειας, ας χαρούμε για κάτι που εμείς το έχουμε στην αυλή μας, ενώ χιλιάδες κόσμου έρχονται απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης για να το απολαύσουν. Τη θάλασσά μας…

«Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε!»
Οδυσσέας Ελύτης

Είναι ολοφάνερο ότι η παγκοσμιοποίηση φέρνει μαζί της δύσκολα χρόνια. Πρέπει να παλέψουμε πολύ, να μοχθήσουμε, να κουραστούμε για να ζήσει αυτός ο τόπος. Πρέπει να περάσουμε διά πυρός και σιδήρου…

«Πάντα, πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη»
Οδυσσέας Ελύτης

Η Ελλάδα μας, η πατρίδα μας δεν είχε καλούς κυβερνήτες τις τελευταίες δεκαετίες. Αν είχε, δεν θα φθάναμε εδώ που είμαστε σήμερα…

«Ευνουχισμένοι διανοούμενοι, μικροί ανίκανοι και τυφλοί κυβερνήτες»
Γιώργος Σεφέρης

Έχει βέβαια και ο λαός τις ευθύνες του… Εμείς βγάζουμε τους κυβερνήτες που μας αξίζουν. Γιατί ακόμη και αν μας κορόιδεψαν, θα έπρεπε να ’χουμε τον νου μας. Πόσο όμορφα το λέει ο αείμνηστος Νίκος Ξυλούρης…

«Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς»
Κώστας Βάρναλης

Όμως ένα είναι βέβαιο. Η αλήθεια πικραίνει, είναι και σκληρή, ενώ οι υποσχέσεις καλύτερες…

«Δεν ξέρεις καημένε τη λαϊκή ψυχή.
Οι λαοί πιστεύουν πιότερο τ’ αυτιά τους παρά τα μάτια τους.
Πιότερο τον μύθο παρά τα γεγονότα.
Πιότερο τη φαντασία τους από τη κρίση τους…»
Κώστας Βάρναλης

Πόσες και πόσες φορές δεν το έχουμε πει μέσα μας. Δεν έχουμε αναλογιστεί…

«Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει»
Γιώργος Σεφέρης

Έστω κι έτσι την Ελλάδα την αγαπάμε, είναι η ψυχή μας κι είμαστε μέρος αυτής…

«Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, ―εκεί που πάει να σκύψει
με τον σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο,
Να τη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»
Γιάννης Ρίτσος

Καλό καλοκαίρι