Τετάρτη, 8 Ιουλίου, 2020 - 04:13

Στην επικείμενη μεγάλη κρίση με την Τουρκία θα στηριχθούμε μόνο στις δικές μας δυνάμεις

Αν η Τουρκία έχει αποφασίσει να δημιουργήσει τετελεσμένα στην Ανατολή Μεσόγειο εις βάρος της Ελλάδος, το διάστημα που μεσολαβεί μέχρι το τέλος του έτους είναι μάλλον η καλύτερη περίοδος για να το επιχειρήσει. Όσο πλησιάζουμε προς τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ στις αρχές Νοεμβρίου, τα κέντρα εξουσίας στην χώρα, αλλά και ο Τραμπ, θα ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με την ανάδειξη του νέου Προέδρου. Ζητήματα που δεν έχουν σχέση με το εσωτερικό της χώρας και τις εκλογές, παραδοσιακά δεν απασχολούν το αμερικανικό κατεστημένο μέχρι την ορκωμοσία του νέου Προέδρου, ήτοι τον επόμενο Ιανουάριο.
 
Του Ηλία Δημητρέλλου 
 
Οι ΗΠΑ εισέρχονται τρόπο τινά σε ένα εξάμηνο ακυβερνησίας στην εξωτερική πολιτική τους. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο Τραμπ έδειξε με κάθε τρόπο ότι εν πολλοίς δεν τον ενδιέφερε η θέση των ΗΠΑ στον κόσμο. Όλες του οι ενέργειες στην εξωτερική πολιτική είχαν αποκλειστικό γνώμονα την ψήφο των Αμερικανών πολιτών. 
 
Παρόλα αυτά οι ΗΠΑ παραμένουν η μόνη δύναμη που έχει την δυνατότητα αλλά και το συμφέρον να αποτρέψει (ή ακόμη και να απαγορεύσει) την Τουρκία να προκαλέσει μείζονα κρίση με την Ελλάδα. Και ναι μεν οι σχέσεις Ουάσιγκτον - Άγκυρας είναι στο πιο δύσκολο σημείο τους τα τελευταία χρόνια, δεν πρέπει όμως να υποτιμάται η δυναμική της Τουρκίας, γεγονός που αναγνωρίζουν όλοι, και κυρίως οι ΗΠΑ. Άλλωστε ο Τραμπ ούτε στιγμή δεν δίστασε να προδώσει τους Κούρδους της Συρίας τον Οκτώβριο πέρσι, τους πιο πιστούς συμμάχους του στον αγώνα εναντίον του ISIS, όταν το απαίτησε ο Ερντογάν. 
 
Έτσι, αν ο Ερντογάν έχει αποφασίσει να φέρει προ τετελεσμένων την Αθήνα, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να το πράξει, μια και ο Τραμπ και το αμερικανικό κατεστημένο πολύ δύσκολα θα βάλει πλάτη και θα δράσει αποτρεπτικά.
 
H ώρα της αλήθειας μάλλον φτάνει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου προέβη σε ανάρτηση στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως για αδειοδοτήσεις ερευνών υδρογονανθράκων σε επτά μεγάλες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι η Άγκυρα θα στείλει γεωτρύπανο ή στην καλύτερη ερευνητικό πλοίο, συνοδεία τουρκικών πλοίων στην θαλάσσια περιοχή που ορίζεται στο Μνημόνιο Συναντίληψης Τουρκίας – Λιβύης για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, ή στην περιοχή του Καστελόριζου. Ο Ερντογάν ορμώμενος και από τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας που του υπαγορεύουν να αναζητά παντού εχθρούς και εθνικές νίκες, αλλά κυρίως πιστός στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», θα δοκιμάσει τις αντοχές και της ικανότητες της Αθήνας. 
 
Γνωρίζει λίαν καλώς ότι επί της ουσίας η Ελλάδα είναι μόνη της. Γνωρίζει ότι μπορεί σε επίπεδο δηλώσεων και ευχολόγιων, ο διεθνής παράγων να τον αποδοκιμάσει και να σταθεί στο πλευρό της Αθήνας σε περίπτωση κρίσης, αλλά η συμπαράσταση θα είναι μόνο φραστική. Φαντάζει μάλλον αδύνατο, οποιοσδήποτε να σταθεί έμπρακτα στο πλάι μας, στέλνοντας φερ’ ειπείν στόλο νότια της Κρήτης με εντολή για ενεργό ρόλο. Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση (η Γερμανία φοβάται πιο πολύ ένα νέο προσφυγικό, παρά μια ένοπλη σύρραξη Ελλάδος - Τουρκίας), ούτε φυσικά το Ισραήλ ή η Αίγυπτος. Μόνο οι ΗΠΑ μπορούν να επέμβουν. Βέβαια, το ζήτημα είναι αν επέμβουν, πότε θα συμβεί αυτό. Πριν ή μετά το επεισόδιο (βλ. Ίμια);
 
Συνεπώς είμαστε μόνοι μας. Η δυναμική αντίδραση όταν οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα, θα πρέπει να θεωρείται μονόδρομος. Στον Έβρο αποδείξαμε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να φοβάται κανέναν, και η επιτυχής διαχείριση της εκεί κρίσης θα πρέπει να αποτελεί οδηγό μας. Οπωσδήποτε δεν είναι το ίδιο, οπωσδήποτε ο βαθμός δυσκολίας της επιτυχούς αποτροπής είναι πολύ μεγαλύτερος. Δεν χωρούν όμως εν προκειμένω δισταγμοί. Η επίκληση του διεθνούς δικαίου, ουδεμία επιρροή έχει σε μία χώρα – πειρατή που διοικείται από ένα ημιπαράφρονα δικτάτορα. Ιδίως, όταν διαχρονικά πολλάκις το διεθνές δίκαιο έχει καταστρατηγηθεί και ο καταπατητής του έχει στην πράξη επιβραβευθεί. 
 
Συνεπώς στο ερώτημα, αν πρέπει να στείλουμε κι εμείς το στόλο εκεί που θα προσπαθήσουν να στήσουν προβοκάτσια οι Τούρκοι, η απάντηση δεν μπορεί να μην είναι θετική. Ίσως αυτό δεν πολυπιστεύουν οι γείτονες και δρουν θρασύδειλα. Ήτοι, ότι θα ενεργήσουμε με αποφασιστικότητα και δυναμικά. Στο χέρι μας είναι να τους διαψεύσουμε όπως στον Έβρο. 
 
Δεν αποτελεί μόνο ζήτημα εθνικού γοήτρου, καθώς αν πράγματι το υπέδαφος των ελληνικών θαλασσών είναι πλούσιο ενεργειακά, τότε αποτελεί μείζον ζήτημα ουσίας