Ελλάδα, Ελληνισµός και η τουρκική απειλή - 16 θέσεις

Του πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρου Π.Μαλλιά*

1.«... δίκαια µὲν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν «…στις ανθρώπινες σχέσεις, τα νοµικά επιχειρήµατα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισόπαλοι σε δύναµη και ότι, αντίθετα, ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναµή του και ο αδύναµος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναµία του…».

Η επιβολή του δίκαιου του ισχυρού ή ισχυρότερου δεν είναι σηµερινό φαινόµενο. Το απόσπασµα αυτό από τον γνωστό µας ∆ιάλογο των Μηλίων του Θουκυδίδη αποδίδει επακριβώς και την σηµερινή των πραγµάτων κατάσταση.

2. Το 2025 συνέπεσε µε κρίσιµες επετείους ιστορικών Συµφωνιών και Κειµένων: Τα 80χρονα της Συµφωνίας της Γιάλτας, της υπογραφής του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και τα 50χρονα της υπογραφής Τελικής Πράξης του Ελσίνκι ορόσηµου στην διαµόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής συνεργασίας και ασφάλειας. Οι επέτειοι σηµαδεύτηκαν και σηµαδεύονται από την περιφρόνηση και ανατροπή των βασικών αυτών κειµένων που ίσχυαν στην µεταπολεµική τάξη πραγµάτων. Παρά τις ατέλειες, την ελαττωµατική και συχνά µεροληπτική τους εφαρµογή.

Θυµίζω ότι στις 11 Φεβρουαρίου 1945, οι τρεις µεγάλοι -Σοβιετική Ένωση, Η.Π.Α. και Ηνωµένο Βασίλειο- ως προφανείς νικήτριες δυνάµεις του ∆ευτέρου Παγκοσµίου Πολέµου καθόριζαν το µέλλον του µεταπολεµικού κόσµου στη ∆ιάσκεψη της Κριµαίας, όπως επίσηµα ονοµαζόταν η ∆ιάσκεψη της Γιάλτας. Η συµφωνία ίδρυσης του ΟΗΕ, σχέδιο και όραµα του Ρούσβελτ ήδη από το 1942, σφραγίσθηκε στη Γιάλτα. Ο Χάρτης υπεγράφη στις 26 Ιουνίου 1945. Μας έδωσε το µοναδικό µέχρι σήµερα παγκόσµιο σύστηµα συλλογικής ασφάλειας.

Μεταξύ της Γιάλτας και της επίσης τριµερούς διάσκεψης Κορυφής του Πότσνταµ τον Ιούλιο του 1945 οι σοβιετικές δυνάµεις είχαν καταλάβει την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρουµανία.

Η Σοβιετική Ένωση είχε ήδη προσαρτήσει τα Βαλτικά κράτη και εγκατέστησε κυβέρνηση-ανδρείκελο στην Πολωνία, παραβιάζοντας το πνεύµα και το γράµµα της Γιάλτας, αλλά και τις ρητές διαβεβαιώσεις που είχε δώσει ο Στάλιν στον Τσώρτσιλ. Ο Στάλιν πρόβαλε τον ισχυρισµό ότι ο «έλεγχος» των γειτονικών κρατών αποτελούσε αναγκαίο µέτρο για την ασφάλεια της Σοβιετικής Ένωσης. Τον επαναλαµβάνουν σήµερα, για την Ουκρανία και άλλες χώρες ο Βλαδίµηρος Πούτιν, ο δικός µας γείτονας ο κύριος Ερντογάν, η Λαοκρατική ∆ηµοκρατία της Κίνας και άλλες .

3. Ο Ηρόδοτος στις Ιστορίες του πρωτογράφει για την αρετή των Ελλήνων στην ειρήνη και στον πόλεµο . Καταγράφει το εκβιαστικό δίληµµα που µας έθεσαν οι εξ ανατολών Μήδοι εισβολείς «γη και ύδωρ ή εξανδραποδισµός και καταστροφή». Επίκαιροι και οι διάλογοι του ∆ηµάρατου µε τον Ξέρξη κατά την καταστρεπτική για το βασίλειο των Περσών εκστρατεία κατά της Ελλάδος το 480 π.Χ. Περιορίζοµαι στην γνωστή προειδοποίηση του αυτοεξόριστου στην αυλή των Αχαιµενιδών βασιλιά της Σπάρτης ότι «…σε καµία περίπτωση ( οι Έλληνες) δεν θα δεχθούν µηνύµατα που σηµαίνουν υποδούλωση της Ελλάδας …(Πολύµνια, 101-103)».

4. Το Άρθρο 2 του Συντάγµατος της Ελλάδος που αναφέρεται στις θεµελιώδεις υποχρεώσεις της Πολιτείας ,ορίζει ότι :« H Ελλάδα ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισµένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εµπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων µεταξύ των λαών και των κρατών». Ειρήνη όµως δεν µπορεί να σηµαίνει µόνο την αποτροπή, αποφυγή του πολέµου, κατάπαυση πυρός και εκεχειρία ή την αποσόβηση µίας στρατιωτικής σύγκρουσης.

5. Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ έλεγε ότι «Ειρήνη δεν είναι η απουσία πολέµου αλλά η επικράτηση του ∆ικαίου». Αυτός είναι ο δικός µας ορισµός της ειρήνης. Αυτήν επιθυµούµε και επιδιώκουµε. Ο Χάρτης των Ηνωµένων Εθνών επιτάσσει στο Άρθρο 2 παρ.4 ότι « Oλα τα µέλη θα απέχουν στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους…». Επίσης, η Τελική Πράξη του Ελσίνκι προβλέπει ότι «…Τα κράτη θα απέχουν της χρήσης βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους. Κανένας ισχυρισµός δεν µπορεί να προβληθεί ως αιτιολογία για την προσφυγή στην απειλή ή στη χρήση βίας κατά παραβίαση της Αρχής αυτής» (Αρχή ΙΙ).

Η Ειρήνη δεν εξασφαλίζεται µε την «λογική » των όπλων, ούτε µε τον φόβο, µε την υποταγή ή µε επαχθείς όρους. Επιπλέον ,η διαπραγµάτευση προϋποθέτει ισορροπία ισχύος και ισοδύναµα µέρη. Την κλονισµένη στο πρόσφατο παρελθόν ισορροπία στρατιωτικής ισχύος µε την Τουρκία αποκαθιστά µε ρυθµούς ταχύτατους τώρα η κυβέρνηση. Χωρίς δυστυχώς να έχει την σύσσωµη κοινοβουλευτική στήριξη της αντιπολίτευσης. Υποτιµητικό και αυτό φαινόµενο του ελληνικού εξαιρετισµού.

6. Με την βάρβαρη Ρωσική εισβολή και τον πόλεµο του Προέδρου Πούτιν στην Ουκρανία ξαναγεννιέται στην Ευρώπη ένας ανισόρροπος, απειλητικός κόσµος. Ο κυνισµός του πολέµου και των όπλων-προσφυγικών, ενεργειακών ,τροφοδοτικής αλυσίδας περιλαµβανοµένων-ο αναθεωρητισµός, η βίαια αλλαγή των συνόρων, η στρατιωτική κατοχή ,η υποτίµηση της ανθρώπινης ζωής και αξίας και η «λογική του παραλόγου» είναι συστατικά του.

Μας είναι γνωστά άλλωστε. Η τουρκική εισβολή και η κατοχή της Κύπρου και η επιχειρησιακή προβολή των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο επιβεβαιώνουν ότι: η στρατηγική της εδαφικής επέκτασης της Τουρκίας, η υλοποίηση του επιθετικού τουρκικού αναθεωρητισµού, όπως και του ρωσικού επεκτατισµού εµπνέονται από το περί «ζωτικού χώρου» δόγµα.

7. Μόνιµος στόχος της Τουρκίας ουδέποτε υπήρξε η εξασφάλιση µίας κατά το ∆ιεθνές ∆ίκαιο ειρήνης µε την Ελλάδα στην βάση και των καταστατικών αρχών του Χάρτη των Ηνωµένων Εθνών. Στρατηγική της παραµένει η «προσαρµογή» της Ελλάδος στους όρους του παιχνιδιού της Τουρκίας. ∆εν έχει βραχυπρόθεσµο χαρακτήρα.

Η διαχρονική πολιτική κατευνασµού που θεωρούσε η Τουρκία ότι προέκρινε η Ελλάδα την οδήγησε σε εσφαλµένες εκτιµήσεις. Τώρα που καλύπτουµε τα επί δεκαετίες κενά στο εξοπλιστικό µας πρόγραµµα, αποκαθιστώντας την ισορροπία και αποκτώντας σε συγκεκριµένους τοµείς υπεροπλία( αεροπορία, (αντιεροπορική και αντιβαλλιστική άµυνα),η Άγκυρα µας κατηγορεί για δήθεν φιλοπόλεµες διαθέσεις. Η επένδυση στην άµυνα είναι ένας πειστικός τρόπος να διασφαλίζουµε στο µέτρο του εφικτού την ειρήνη (Si vis pacem para bellum).Η σταθερή, πειστική και ποιοτική ενίσχυση των ενόπλων µας δυνάµεων, της άµυνας και των αποτρεπτικών µας δυνατοτήτων συνεισφέρει αποτελεσµατικά και καταλυτικά στην αποτελεσµατικότητα της αναγκαίας διπλωµατίας. Όπως άλλωστε και οι συµπράξεις και συµµαχίες µας. Η Ελλάδα ως ειρηνική και φιλειρηνική χώρα οφείλει να προετοιµάζεται για µία ανεπιθύµητη αναµφίβολα σύγκρουση αν θέλει να διατηρηθεί η ειρήνη. Αποτρέπει τον πόλεµο.

8.Τον Μάρτιο του 2020,ακριβώς πριν έξη χρόνια, προωθώντας βίαια χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες ,µετανάστες και πάσης φύσεως φυγάδες η Τουρκία προσπάθησε να παραβιάσει τα χερσαία σύνορα της Ελλάδος στον Έβρο.

Η υβριδική τουρκική επίθεση παραβίασης των χερσαίων µας συνόρων απέτυχε. Το δόγµα εθνικής ασφάλειας απέναντι στην ασύµµετρη επίθεση στον Έβρο διατυπώθηκε καθαρά στην Κυβερνητική ∆ήλωση της 1ης Μαρτίου 2020. Είναι το δόγµα του Έβρου

Υπάρχουν τέσσερα υπαρξιακά για την Ελλάδα ερωτήµατα:

Α. Ποια θα ήταν η πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα αν τον Μάρτιο του 2020 είχε πέσει ο Έβρος;

Β. Θα µπορούσε να σταθεί όρθια η Ελλάδα αν χιλιάδες πρόσφυγες, µετανάστες και πάσης άλλης κατηγορίας φυγάδες προωθηµένοι επίσηµα, µαζικά και οργανωµένα από τις Αρχές της Τουρκίας, παραβίαζαν βίαια τα χερσαία σύνορα της Ελλάδος;

Γ. Ποια αλήθεια θα ήταν η αξία, η σηµασία και η θέση της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ αν δεν µπορεί να υπερασπισθεί όπως οφείλει τα σύνορά της; Απαξίωση και περιφρόνηση από εταίρους και συµµάχους. Οίκτος στην καλύτερη περίπτωση.

∆. Ποια επίσης θα ήταν η ισορροπία ισχύος µε την Τουρκία αν είχε πέσει ο Έβρος; Πώς θα συµπεριφερόταν τότε ο πρόεδρος Ερντογάν, η Τουρκία, σε µια ανήµπορη να σταθεί όρθια και να κρατήσει ασφαλή τα σύνορά της Ελλάδα;

9. Στόχος της Τουρκίας ήταν και εκτιµώ ότι είναι να προκαλέσει :

-Πολιτική κρίση και ανεπανόρθωτο ίσως κλονισµό της Ελλάδος, αστάθεια διάρκειας και αποδυνάµωση της εκλεγµένης ελληνικής κυβέρνησης.

-Επικράτηση της ψυχολογίας του αδύνατου απέναντι στην Τουρκία, ανυποληψία και βαθιά κρίση στις σχέσεις µας µε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ.

-Ταπείνωση και απαξίωση στα µάτια των βαλκάνιων γειτόνων µας.

10. Πώς όµως θα συµπεριφερόταν υποθετικά µια βολική για το βαθύ της Τουρκίας κράτος κυβέρνηση ή πολιτική παράταξη στην Ελλάδα; Να µερικές υποθετικές ενέργειες της :

Α. Θα άνοιγε τα ευρωπαϊκά σύνορα στον Έβρο καλωσορίζοντας όποιον έµπρακτα προσπαθούσε να τα καταργήσει υπό την προστατευτική οµπρέλα της τουρκικής στρατοχωροφυλακής.

Θα απέσυρε επίσης την ακτοφυλακή και τις δυνάµεις του λιµενικού που επιτηρούν τα θαλάσσια σύνορα µας στο Αιγαίο, διευκολύνοντας έτσι την παράνοµη διακίνηση κάθε κατηγορίας προσφύγων και µεταναστών στην Ελλάδα. Συµπράττοντας συνειδητά µε το κράτος-παρακράτος της Τουρκίας και τους προστατευόµενους διακινητές.

Β. ∆εν θα υπέγραφε και θα καταψήφιζε στη Βουλή των Ελλήνων διµερείς συµφωνίες στρατηγικού χαρακτήρα µε τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ,που ενισχύουν την άµυνα και τη στρατιωτική/πολιτική αποτροπή της Ελλάδος. Επίσης, συµφωνίες που αναβαθµίζουν γεωστρατηγικά ελληνικά λιµάνια (Αλεξανδρούπολη).

∆. ∆εν θα επιζητούσε τη φραστική έστω αλληλεγγύη Ευρωπαίων εταίρων της για να µην ενοχληθεί η Τουρκία.

Υπάρχουν σήµερα στην Ελλάδα πολιτικά κόµµατα που στηρίζουν ανάλογες θέσεις;

11. Παρά την υπογραφή της ∆ιακήρυξης των Αθηνών του ∆εκεµβρίου 2023 και ορισµένες θετικές για τις δύο χώρες εξελίξεις, εξακολουθεί να επικρατεί στην Άγκυρα η ανασφάλεια σε σχέση µε τις διαθέσεις της Ελλάδος και η εχθρική προπαγάνδα. Κυρίως όµως πράξεις αµφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και ένα µόνιµο επιχειρησιακό σκηνικό προσβολής των ελληνικών συνόρων, χερσαίων και θαλασσίων. Η Τουρκική απειλή είναι πραγµατική. Επιδιώκει:

-Α. Την βίαια, µε πόλεµο αν απαιτηθεί µεταβολή του εδαφικού καθεστώτος της Ελλάδος,

- Β. Την µεταβολή των όρων της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιωτικά συµπλέγµατα του Αιγαίου Πελάγους,

-Γ. Τον περιορισµό και την καταστρατήγηση των κυριαρχικών µας δικαιωµάτων στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ν.Α. Μεσόγειο.

12.Πριν αναφερθώ στην ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και στην αµερικανο-ισραηλινή επέµβαση στο Ιράν θέτω υπόψη τέσσερα βασικά στοιχεία:

Α. Μόνο το Συµβούλιο Ασφαλείας των Ηνωµένων Εθνών έχει το δικαίωµα να εγκρίνει, να νοµιµοποιήσει δηλαδή µια στρατιωτική επιχείρηση.

Β. Τούτο βέβαια σηµαίνει ότι τα πέντε Μόνιµα Μέλη του που έχουν το δικαίωµα του βέτο θα έπρεπε να ενεργούν σύµφωνα µε τον Χάρτη του ΟΗΕ και όχι-όπως συµβαίνει- κατά το δοκούν και το συµφέρον τους. ∆ρουν χρησιµοποιώντας την ισχύ τους και προβάλλοντας το εθνικό τους συµφέρον όχι µε βάση το ∆ίκαιο.

Γ.Η πρόκληση θανάτου αθώων και αµάχων πολιτών και καταστροφής κτιρίων και υποδοµών κοινώς ωφέλειας είναι παράνοµη και απαράδεκτη .

∆.Η Ελλάδα καταρχήν δεν µετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις που δεν έχουν την σφραγίδα της διεθνούς νοµιµότητας από το Συµβούλιο Ασφαλείας των Ηνωµένων Εθνών. Ούτε χθες. Ούτε σήµερα .Αυτή είναι η πραγµατικότητα.

13. Ουκρανία: O αιµατηρός και καταστρεπτικός πόλεµος που επέβαλε το απολυταρχικό καθεστώς του προέδρου Πούτιν στην Ουκρανία συνεχίζεται µε µεγαλύτερη ωµότητα. Η Ρωσία επέβαλε και φέτος έναν ανυπόφορο χειµώνα στην Ουκρανία, καταστρέφοντας συστηµατικά τις πηγές και τα συστήµατα διανοµής ενέργειας απ΄ όπου θα µπορούσε ένας πατέρας, µία µάνα , µία οικογένεια να ζεσταθούν στο σπίτι τους. Είναι απάνθρωπο.

Η επόµενη µέρα του πολέµου µάλλον θα έλθει. Το ερώτηµα που προκύπτει είναι αν η επόµενη αυτή ηµέρα θα είναι σύµφωνη µε τον Χάρτη του Οργανισµού των Ηνωµένων Εθνών και σύµφωνη µε τις Αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι. Εκτιµώ ότι θα απέχει πολύ .Θα αποτελέσει κακό προηγούµενο αν όχι πρότυπο.

Η παράλογη "λογική" που συνοψίζεται στην φράση «δώστε εδάφη και εκχωρείστε κυριαρχία των εδαφών σας αν θέλετε ειρήνη και ησυχία από τους γείτονές σας” είναι γνώριµη. Την έχουµε ζήσει και εµείς µετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 74’ και τις επί 52 χρόνια τουρκικές πολεµικές ιαχές και απειλές( casus belli) κατά της Ελλάδος και της Κύπρου.

Η Κύπρος και η Ελλάδα προφανώς ήσαν οι µόνες χώρες της Ε.Ε. που δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να καταδικάσουν τον εισβολέα και να συµπαραταχθούν µε τον αµυνόµενο. Συνεπώς, η Ελλάδα ενήργησε και ενεργεί λαµβάνοντας υπόψη την πραγµατικότητα αυτή µε γνώµονα το εθνικό της συµφέρον µεν συντεταγµένα δε απολύτως µε τις αποφάσεις όλων των κρατών-µελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Βορειοατλαντικής Συµµαχίας.

14.ΙΡΑΝ :∆εν µετέχουµε µεν του πολέµου ,µας επηρεάζουν και µας αφορούν άµεσα οι συνέπειες του.

Ως κορυφαία παγκόσµια ναυτιλιακή δύναµη, σταθερός µας στόχος παραµένει η διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας για την µεταφορά πετρελαίου, φυσικού αερίου, τροφίµων, άλλων αγαθών και πρώτων υλών. ∆εν πρέπει να αποσταθεροποιηθεί περισσότερο η ευρύτερη περιοχή. Αυτό προϋποθέτει παράταση της εκεχειρίας ,και τον αποτελεσµατικό έλεγχο του πυρηνικού και βαλλιστικού προγράµµατος του Ιράν. Επιπλέον δε του χηµικού-βιολογικού του οπλοστασίου.

15.Αναφέρθηκα ήδη στην αµυντική µας ισχύ. Λάθος µου θα ήταν αν περιόριζα την δύναµη αποκλειστικά στον αµυντικό τοµέα. Ας µην ξεχνάµε ότι τρεις είναι οι παράγοντες που δίδουν στην Ελλάδα οικουµενική διάσταση:

Α)Η πολιτισµική µας κληρονοµιά, οι παρακαταθήκες και υποθήκες των κλασικής Ελλάδος, Β)η δύναµη της οµογένειας που είναι ποσοτική και ποιοτική και Γ)η κυριαρχία της ελληνικών συµφερόντων εµπορικής ναυτιλίας.

Θα σταθώ ειδικά στην ναυτιλία των Ελλήνων ως θεµελιώδη παράγοντα ισχύος. Παραµένει µε 5.700 πλοία η ηγέτιδα ναυτιλία, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 20% της παγκόσµιας ναυτιλίας και πάνω από το 61% της ευρωπαϊκής. Ο ελληνόκτητος στόλος έχει παρουσιάσει αξιοσηµείωτη ανάπτυξη, αυξάνοντας τη χωρητικότητά του κατά περισσότερο από 42% από το 2015 µέχρι σήµερα. Ειδικότερα κατέχει το:

25% παγκόσµιας χωρητικότητας των πλοίων µεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου

30% παγκόσµιας χωρητικότητας δεξαµενόπλοιων

25% παγκόσµιας χωρητικότητας πλοίων µεταφοράς LNG (Υγροποιηµένου Φυσικού Αερίου).

Οι ουσιαστικές και πολυδιάστατες κινήσεις της Ελλάδος σε συνέργεια µε την Αίγυπτο, τον Λίβανο, την Σαουδική Αραβία, την Ινδία, τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, αλλά και το Κατάρ, και ιδιαιτέρως αναµφίβολα µε την Γαλλία, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ στους τοµείς της άµυνας, ενέργειας, των οδεύσεων ενέργειας, διασύνδεσης δικτύων µεταφοράς αµερικανικού αερίου στην Ευρώπη, στον ναυπηγο-επισκευαστικό τοµέα αποτελούν κρίσιµο µέγεθος και πολλαπλασιαστή ισχύος. Επίσης η ελληνική πρωτοκαθεδρία στην παραγωγή του βωξίτη και προσεχώς στην εξαγωγή Γαλλίου -πολύτιµη σπάνια γαία, παραπροϊόν του βωξίτη- προσθέτουν στην αξία της χώρας µας στην υπερπεριφερειακή και παγκόσµια σκακιέρα.

16. Τι, πώς και γιατί πράττειν;

-Ζούµε σε µια ιστορική φάση όπου οι διεθνείς κανόνες και συνθήκες έχουν παραµεριστεί. Ο πολιτικός και ο διπλωµάτης οφείλουν να κινούνται στη σκακιέρα, διασφαλίζοντας ότι κάθε κίνησή τους θα έχει θετική συνέχεια.

-Η προβολή ισχύος απαιτεί συνέργειες άµυνας και οικονοµίας Όσο πιο ισχυρός εµφανίζεσαι ή θεωρείσαι από τους άλλους, τόσο µεγαλύτερες πιθανότητες έχεις να καθιερωθείς ως έξυπνος παίκτης στην παγκόσµια επιτραπέζια monopoly. Αλλιώς, κινδυνεύεις αντί για παίκτης να γίνεις κάρτα προς αγορά, ανταλλαγή ή προς εκποίηση στο δηµοφιλές αυτό παιχνίδι.

-Οι πρόσφατες στρατηγικές κινήσεις της κυβέρνησης της Ελλάδος σε συνέργεια µε το Ισραήλ (άµυνα), Γαλλία, Αίγυπτο, Ινδία, Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα και ειδικά µε τις Ηνωµένες Πολιτείες στους τοµείς της ενέργειας, οδεύσεων ενέργειας, διασύνδεσης δικτύων, µεταφοράς αµερικανικού αερίου στην Ευρώπη, και στον ναυπηγο-επισκευαστικό τοµέα αποτελούν κρίσιµο µέγεθος ισχύος.

-Οφείλεις να είσαι ρεαλιστής, να κατανοείς την Αριστοτελική γεωµετρία, την αρµονία ή δυσαρµονία της παγκόσµιας αρχιτεκτονικής και την παρά ταύτα λογική της αναζήτησης ισορροπίας. Την επιδιώκεις -αν την επιβάλλει το εθνικό συµφέρον- στο υψηλότερο εφικτό σηµείο εξισορρόπησης του επιθυµητού (ισχύς αρχών, αξιών, κανόνων δικαίου, Ευρωπαϊκό κεκτηµένο) µε την καταιγιστική πραγµατικότητα (∆όγµα και πολιτική Τραµπ).

-Το δίκαιο και το συµφέρον του ισχυρού είναι σήµερα ο απόλυτος κανόνας. Για µας την µεταπολιτευτική γενιά πολιτικών, δηµοσιογράφων, στρατιωτικών, διπλωµατών , πανεπιστηµιακών µοιάζει και είναι αχώνευτο. ∆εν µπορεί να διορθωθεί όµως µε καταγγελίες, λαϊκά δικαστήρια, αφορισµούς, άναρθρες κραυγές, ευχές ή προσευχές. Οι οιµωγές και οι οικτιρµοί για την άτακτη υποχώρηση του ∆ικαίου ουδένα επηρεάζουν.

-Η Ελλάδα διαθέτει σηµαντική προβολή οικονοµικής ισχύος µέσω της εµπορικής ναυτιλίας. Όταν αξιοποιούµε αυτό το οικουµενικό στρατηγικό πλεονέκτηµα, µας προσδίδει µεγαλύτερο κύρος στην παγκόσµια σκακιέρα.

-Όποιος απειλείται, οφείλει να γνωρίζει ότι την κρίσιµη εκείνη ώρα θα στηριχθεί πρωτίστως στις δικές του δυνάµεις. Αν δεν στηριχθείς στις δικές σου δυνάµεις, δεν µπορείς να περιµένεις από κανέναν τρίτο όσο φίλος και είναι να κάνει αυτό που δεν θα κάνεις εσύ. Αν δεν είµαστε διατεθειµένοι και έτοιµοι να υποστούµε θυσίες καταβάλλοντας και τίµηµα (ανθρώπινες ζωές) για να υπερασπισθούµε τα εδάφη και την κυριαρχία µας, ας γνωρίζουµε ότι ουδείς άλλος θα είναι πρόθυµος να θυσιαστεί αντί ηµών.

-Η πρωτοφανής ενίσχυση της άµυνας και της εθνικής αποτροπής σήµερα διασφαλίζει σε ικανοποιητικό βαθµό ,των πραγµάτων ούτως εχόντων, την χώρα µας απέναντι σε απειλές. Απαιτείται όµως ταυτόχρονα εµπέδωση της πολιτικής συνεννόησης και της διεύρυνσης της εσωτερικής (δεν εννοώ κατ’ ανάγκην κοινοβουλευτικής ) στήριξης, συναίνεσης ή ανοχής στο ζήτηµα της εθνικής ασφάλειας.

-Η επί τούτω πολιτική συνεννόηση, αν θεωρήσουµε ότι υπάρχει, δεν πρέπει να είναι τόσο διστακτική και δειλή.

-Προϋπόθεση σήµερα διαφύλαξης του κεκτηµένου µας σήµερα είναι η πολιτική σταθερότητα και ωριµότητα.

Έχουµε ήδη εισέλθει σε µια µακρά προεκλογική ατµόσφαιρα. Αποτυχηµένοι πολιτικοί πειραµατισµοί, λαϊκισµοί, εθνικιστική δήθεν πατριωτική κακοφωνία, ο ευτελισµός και η συνολική αµφισβήτηση των θεσµών της πολιτικής και των πολιτικών δεν είναι καλός οιωνός. Τα πρόσφατα παθήµατα ας γίνουν µαθήµατα.

*Ο Αλέξανδρος Π.Μαλλιάς είναι πρώην πρέσβης σε Ουάσιγκτον, Σκόπια και Τίρανα